Opnieuw ziek - Sick again

Opnieuw ziek.
Deze keer is het duidelijker gestart: keelpijn en braken.
Na een weekje thuis moest ik beslissen of ik zou gaan werken. Ik voel me niet super, maar ja, ben ik nog wel ziek genoeg om nog thuis te blijven?

Therapeut: "je zou beter nog wat thuis blijven. Je ziet hier naar adem te snakken en je ziet er echt niet goed uit."
Collega/vriendin:"gaan werken en een ganse dag geconcentreerd zijn, is toch iets anders dan een halve dag bezoek hebben. Als je het nu al moeilijk hebt, ga je toch niet kunnen werken."
Echtgenoot: "blijf nog maar een weekje thuis. Je bent zo lusteloos en moe. Kijk hoe je jezelf voortsleept."
Ik: "maar ik heb geen koorts, geen keelpijn, ik ben alleen maar moe".

Uiteindelijk toch maar naar de dokter met een brief.
Ik ken mezelf en als ik niet goed kan verwoorden wat er scheelt, is het altijd beter voor mij om het op te schrijven.
Een kort schrijfsel waarin ik uitlegde dat ik eigenlijk weinig klachten heb behalve de vermoeidheid en een oor dat nog steeds wat vervelend aanvoelt.
Een korte uitleg waarin ik zeg dat ik me niet goed voel, maar geen concrete klachten heb. Dat ik zo moe ben en mezelf voortsleep. Dat ik eigenlijk wel alles kan, maar dat het dan aanvoelt alsof ik me moet forceren. Dat mijn omgeving me nog ziek vindt terwijl ik daar zelf aan twijfel.
Dat mijn lijf niet goed aanvoelt, maar dat ik niet kan uitleggen wat er mis is.
Dat ik bang ben dat hij (de dokter) gaat zeggen dat het in mijn hoofd zit en dat ik niet ziek ben.

Dokter deed wat lichamelijk onderzoek en heeft zelfs bloed geprikt.
Mijn oor voelt vreemd aan omdat het nog steeds ontstoken is.
De bloeduitslag was perfect in orde dus verder geen lichamelijke redenen voor het lamlendige gevoel.
Hij heeft me enkel nog gezegd dat de infectie van vorige week waarschijnlijk nog steeds niet weg is en dat rust voldoende zou zijn.

Wat opzoekwerk op Google en in een paar autisme-gerelateerde Facebookgroepen leert me dat ik niet de enige ASS'er ben die het moeilijk heeft met ziek zijn.
Voor velen onder ons is het moeilijk om met het gebrek aan duidelijkheid om te gaan.
Ziek zijn, is voor ons gekoppeld aan koorts en je bed niet uit geraken terwijl dat in realiteit niet klopt.
Maar hoe bepaal je dan wanneer je naar de dokter gaat?

De vage klachten waarmee ik naar de dokter ging, horen blijkbaar thuis in een lijstje "psychomatische" klachten. Klachten die geen duidelijke lichamelijke oorzaak kennen, maar wel gelinkt kunnen worden aan het mentale welzijn. Een opstapeling van spanning die zich uit in een fysieke klacht.

Ik ben blij om te zien dat ik niet de enige ben die het moeilijk heeft om aan te voelen wanneer ik ziek ben en wanneer thuis blijven de beste optie is.
Ik ben blij dat de dokter iets fysieks gevonden heeft en niet gezegd heeft dat het allemaal tussen de oren zit.

Het dwingt me dan weer wel om eens na te gaan hoe inspannend de voorbije weken geweest zijn.
Misschien is het inderdaad wel allemaal veel te druk geweest.
Misschien heeft het afbouwen van mijn medicatie er ook wel iets mee te maken.

Veel misschiens die wat denkwerk met zich mee gaan brengen.

Ik hoop in elk geval ooit van die allesoverheersende vermoeidheid verlost te geraken.
Voorlopig ga ik proberen genieten van die 2 weken verplichte rust.

https://www.psychologytoday.com/us/blog/roots-radiance/201406/sick-and-tired-being-sick-and-tired

Sick again,
This time it started very obvious: a sore throat and vomiting.
After a week at home I had to decide if I was well enough to go to work or still too sick.
I wasn't feeling super, but was I still too ill to go to work?

My therapist: "you should stay home. You are gasping for breath and you really don't look good."
My colleague/friend: "working and concentrating the whole day is something else than having a visitor. If it's that tiring to have a visitor than you won't be able to work fulltime."
The husband: "you should stay home for another week. You're so listless and tired. Look at how you're draggin on."
Me: "but I don't have a fever, no sore throat. I am only tired."

In the end I decided to listen to my close ones and I went to the doctor with a letter.
I know that when I can't really explain what's wrong I have to write it down.
A short writing explaining that I didn't have any real complaint except for feeling tired and a funny ear.
A short explanation that I don't feel well, but I don't have specific complaints. That I'm so tired and I'm dragging on. That I'm able to do everything but it feels like forcing myself. That the people around me say that I'm still sick, but that I'm not sure.
That my body doesn't feel right, but I can't explain what's wrong.
That I'm afraid he (the doctor) will say it's all in my head and that I'm not ill.

Doctor did a physical examination and took some blood.
I have a funny ear because it's still infected.
The blood results were perfect so there is no physical reason for feeling drained.
He only said that the infection is probably still present in my body and that resting should do the trick.

I did some research on Google and a couple of autism-related Facebookgroups and I have learned that I'm not the only person with ASD that has trouble with the concept of being sick.
Loads of us think it's really hard to deal with the lack of clarity.
We all think that being ill is having a fever and staying in bed, but in reality that's not the case.
When should we go see the doctor?

My vague complaints can be seen as "psychosomatic complaints".
These are all complaints that have no obvious physical cause, but they can be linked to mental wellbeing. An accumulation of stress that manifests in a physical complaint.

I'm very glad knowing that I'm not the only one who finds it hard to know when I'm feeling ill and when staying at home is the best option.
I'm happy the doctor found a physical problem (my ear) and that he didn't tell me it's a psychological thing.

I am however forced to look at the past weeks and at the tension I might have built up.
Maybe it has been too busy.
Maybe it has something to do with the fact that I'm cutting down my medication.

A lot of maybe's to think about.

I do hope that once I will get rid of the tiredness.
For now I think I will try to enjoy my 2 weeks of forced rest.

Bubbel - Bubble

Ik heb een tattoo.
Wat ooit begon als een klein eerbetoon aan een overleden huisdier is uitgegroeid tot een heel groot kunstwerk.
Elk jaar, elke zoveel jaar komt er een stuk bij en er staan nog 2 grote projecten in het verschiet.
Alles vormt een geheel.

Gisteren werd er een stuk bijgezet.
Tijdens zo'n sessie wordt er wat gebabbeld, gelachen, gefilosofeerd.
De kunstenares die zich op mijn lichaam mag uitleven, raakt al tatoeërende altijd in een flow, een bubbel, een trance.

Ik weet niet goed hoe ik het moet noemen, maar ze is zo geconcentreerd bezig dat ze de wereld rondom zich vergeet. Ik ken nog een paar mensen die dit bereiken door creatief bezig te zijn, al tekenend of schilderend vergeten ze waar ze zijn. Ze trekken zich volledig terug in hun hoofd.

Ik zou dat ook willen kunnen. Het hangt wel wat samen met de zoektocht naar mijn "talent" denk ik.
Lang geleden, toen ik nog kind was, kon ik me verliezen in een boek.
Volgens de mama deed ik niets liever dan lezen, tekenen en Lecturama-sprookjes luisteren (voorgelezen verhalen op cassettes).

Nu weet ik niet meer hoe ik in die bubbel kan geraken.
Het lijkt wel alsof alles teveel moeite kost, teveel concentratie vraagt.
Ik mis het....
Af en toe wil ik deze wereld eens verlaten en me terugtrekken in mijn wereld.

https://aminaahmedsblog.wordpress.com/2014/07/09/my-own-little-bubble/

I have a tattoo. 
What started as a small token for a deceased pet become a giant piece of art.
Every year, every so many years it grows and I have 2 more large projects in mind.
It's one big tattoo that keeps growing, not a bunch of small ones.

Yesterday I had a session with my tattooist. During a session we talk, laugh and philosophise.
While tattooing she always gets in a flow, a trance, a bubble.

I'm not sure how I can describe it, but she's so focussed she forgets about the world around her. 
I know a couple of people who can do this by being creative. They forget where they are while drawing or painting. They submerge in their head, in their world.

I'm a bit jealous of this. I thing it's connected with my search for my "talents".
A long time ago, when I was still a child I could loose myself in a book.
According to the mum all I did was reading, drawing and listening to Lekturama-fairy tales (spoken fairy tales on cassettes).

Now I can't remember how to get in my bubble.
It's like it's all too hard, like I need to concentrate too much.
I miss it....
I want to leave this world once in a while and back off to my world....

Ziek zijn - Being ill

Ik ben ziek.

Dat zegt de dokter.

Ik zeg alleen maar dat ik me wat mottig voel, of lamlendig.

Ziek zijn, is in mijn hoofd: meer dan 38 graden koorts en je bed niet uit geraken.

Ik heb geen koorts en ik loop nog steeds rond.

Ziek zijn, is in werkelijkheid en zeker op dit moment: geen koorts, rondlopen thuis, doodop zijn bij het minste wat ik doe, een kop vol snot en gezwollen slijmvliezen.

Blij dat ik thuis moet blijven, maar toch blijft het wringen, want ik ben toch niet ziek....

https://hypersonic55.wordpress.com/2015/10/13/rant-17-being-ill-sucks/

I'm sick.

So says my GP.

I only say that I'm not feeling well, a bit under the weather.

In my head, being sick is: a fever of over 38 degrees celcius and not getting out of bed.

I don't have a fever and I'm still walking around.

In reality and at this moment, being ill is: no fever, walking around the house, being exhausted with everything I do, a head filled with goo and swollen mucus membranes.

Happy to stay at home, but at the same time: I'm not ill....

Talenten - Talents

Sinds de ontdekking dat ik rustig word van creatief bezig te zijn, ben ik verder gegaan met de zoektocht naar mijn talenten.
Het vermelden van Luk Dewulf deed me zijn "talenten" ontdekken en daar ben ik nu mee bezig.
Al moet ik ook wel zeggen dat ik zijn theorie niet 100% kan volgen.
In mijn ogen legt hij teveel de nadruk op de combinatie talent = iets goed kunnen en dus ook graag doen en hier ga ik niet mee akkoord.
Ik heb een paar "talenten" waar vooral op het werk gebruik van gemaakt wordt, maar heel veel voldoening haal ik daar niet uit.
Daarnaast heb ik in de lijst met talenten van Luk Dewulf een aantal zaken herkent waarbij ik me dan weer afvraag in hoeverre dat een talent kan zijn.
Ik herken me bijvoorbeeld heel erg in "herkauwer", maar dat kost me veel meer energie dan dat het opbrengt dus zie ik dat niet als een talent.

Sir Ken Robinson spreekt dan weer van het "element" als in "in je element zijn".
Voor hem is een talent dus meer iets wat je vooral graag doet en wat je energie geeft, ook al kan je het niet zo heel erg goed.

Het gaat dus vooral over competenties en talenten, het verschil tussen beide en de vraag waar je energie wil insteken en wil uithalen.
De discussie over talenten en competenties ga ik hier niet voeren, zeker nu (nog) niet.
Waar ik het wel over wil hebben, is de volgende spreuk:

Ik zou voorlopig niet weten welke mijn talenten zijn die de wereld nodig heeft.
Jullie wel? Wie heeft zijn "roeping" gevonden en hoe heb je dat gedaan.


Since I discovered that I can relax by being creative, I've continued my search to find my talents.
Someone mentioned Luk Dewulf to me which made me read about his "talents".
I don't follow his theory completely. I think he focuses too much on the combination "talent = something you're good at and you like it".
I have some talents which are mainly used at work, but I don't get a lot of fulfillment out of them so I don't think they are real talents.
I read the list of talents that are used by Luk Dewulf and I recognise several of them, but I've also been wondering why they are seen as talents.
He says that "munching" or "ruminating" is a talent. I am a real mucher but it costs a lot of energy and it doens't give me any energy so I don't think it's a talent.

Sir Ken Robinson talks about "being in your element" and about "elements". 
In his opinion a talent is something you like to do and it gives you a lot of energy. 
It doesn't really matter if you're good at it.

All in all it's about competentions and about talents, the difference between them and the question where you want to get your energy from and what you want to give energy.

I'm not yet able to go into discussion about talents and competentions.
I do want to talk about the following saying by Aristotle:

I haven't found my talent that's needed in this world.
Have you? How did you find it?

Creatieve rust - Creative peace.

Een paar weken geleden zei mijn psychologe het volgende: "Ik heb de indruk dat jij vooral rustig wordt en gelukkig wordt als je scheppend kan bezig zijn. Creatief zijn, dingen maken, daar straal je van."

Ze heeft gelijk. Al heeft het wel eventjes geduurd voor ik dat besefte en het ook wou/kon toegeven.
Ik word inderdaad gelukkig van knutselen en prutsen, van kleuren, tekenen, muziek maken.
Ook al kan ik me ontspannen met videogames en lezen, ik word er niet altijd blij van.
Ik word blij als ik iets in elkaar kan steken en als het lukt om te maken wat in mijn hoofd zit.

Eén van mijn voornemens voor 2019 is dus dat ik meer creatief wil bezig zijn.
Ik heb een ganse waslijst ideeën op Pinterest staan en een hoop materiaal in huis.

Dit boek is één van de creatieve zaken die ik al een tijdje liggen had: "Draw every day draw every way" van Jennifer Orkis Lewis .
Het heeft een paar jaar geduurd, maar ik ben er in gestart.


Some weeks ago my therapist said the following: "I have the impression that you find peace of mind when you are creating and can be creative. Making things and being creative makes you shine."

She's right. Although it took a while before I realised this and even longer before I wanted/could admit it. I'm happy when I'm tinkering, doing arts and crafts, colouring, drawing, making music.
Even though I can relax when playing videogames or when reading, it doesn't always make me happy.
I get happy when I'm building stuff and when I can create what's in my mind.

One of my intentions for 2019 was being more creative.
I have a bunch of ideas on Pinterest and loads of material at home.

This book is one of the creative things I have at home:  "Draw every day draw every way" van Jennifer Orkis Lewis .
It took me a couple of years, but I finally started.

Het boek is opgebouwd per maand. Elke maand is er een nieuwe uitdaging. Soms gaat het om tekenen met potlood of gekleurde stiften. Andere maanden gaat het om aquarel of mixed media.
Het boek bestaat uit dik papier in verschillende kleuren, afhankelijk van de opdracht van de maand.
Het is een echt gebonden boek dat heel makkelijk openvalt. Je hoeft de rug dus niet te breken.

Wat me heel erg aanspreekt, zijn de "spelregels" aan het begin van het boek:

• Doe het maand per maand
• Denk niet teveel na over het onderwerp
• Experimenteer met je materiaal
• Zet een tijdslimiet
• Omarm imperfectie (!!!)
• Deel je werk

The book consists of a subject and a task for every month. Sometimes you have to use a pencil or coloured markers. Other months it's all about aquarel painting or mixed media. The book consists of thick paper in different colours, depending of the month.

It's a bound book that falls open so there is no need to break the back of the book.

What I really like are the "rules" at the beginning:

• Take it one month at a time
• don't agonize over subject matter
• experiment with your art supplies
• set a time limit
• Embrace imperfection (!!!)
• Share your work

Hier zijn mijn eerste tekeningen:

These are my first drawings:

2019

Voor de allereerste keer ben ik het jaar gestart met een paar voornemens:

• meer creatief en scheppend bezig zijn met mijn handen dus meer haken, meer knutselen, meer kleuren, meer tuin;
• minder tv en als we tv kijken dan moet het bewust zijn en niet zomaar wat rondzappen;
• meer lezen;
• meer muziek maken;
• meer bordspellen spelen;
• meer audioboeken/audiodrama's;
• een overzichtelijke weekplanning met de hobby's zodat we, mits de nodige flexibiliteit, vooraf weten op welke dag we gaan lezen, film kijken, netflix kijken, spellen spelen. Niet gewoon afwachten tot de dag zelf, maar plannen.

Allemaal voornemens die er hopelijk voor gaan zorgen dat er meer rust in mijn hoofd zal zijn.

For the very first time I've made some good intentions for the new year:

• being more creative and creating things with my hands, more crochet, more tinkering, more colouring, more garden;
• less tv and when we watch tv I'd like it to be deliberate and not just flicking through the channels;
• more reading;
• more music;
• more boardgames;
• audiobooks/audioplays;
• a good weekplanning for all our hobby's so we know, with some flexibilitiy, beforehand what we'll do on each day. Which days are the days for reading, watching movies, watching Netflix, playing boardgames. Not just deciding on the day itself.

These are all my intentions and I hope they will help me find more peace of mind.

Trots op mezelf - Proud of myself.

De voorbije weken waren druk.
Secret Santa organiseren met de collega's, mails verstuurd en een restaurant geboekt voor de teambuilding, kerstbomen versierd.
Daarbij kwamen nog een paar wijzigingen op werkvlak.
Niet verwonderlijk dus dat ik me een beetje vreemd voelde de laatste dagen.

Gelukkig had ik het besef om mijn emotieplan erbij te nemen en eventjes kort te sluiten met mijn psychologe via mail.

Als ik een grote nood aan bevestiging begin te voelen dan komt dat dikwijls door een gebrek aan overzicht en controle.
Dat overzicht en die controle vind ik niet alleen terug. Daar heb ik hulp voor nodig.
Het komt er dus op aan om de trots opzij te zetten en te durven zeggen: "Ik heb teveel gedaan. Ik heb mijn limiet overschreden en ik heb eventjes hulp nodig om alles te ordenen en een overzicht te vinden. Wil je me helpen om mijn prioriteiten weer goed te krijgen en me tot rust te brengen?".

Het hoeft natuurlijk niet met die woorden. Zelf ben ik iets meer rechttoe-rechtaan.
Ik heb dus aan mijn bazin gevraagd of ze eventjes tijd had.
We hebben ons aan tafel gezet met een tas thee en ik heb haar letterlijk gezegd: "mijn nood aan bevestiging is weer heel groot wat meestal betekent dat ik overzicht en controle nodig heb. Ik heb de voorbije weken een beetje teveel hooi op mijn vork genomen."

Ze knikte bevestigend en begreep perfect waar ik het over had. Ze had me al uitvoerig bedankt voor de hulp, voor mijn aanwezigheid en al een paar keer gezegd/gevraagd dat ze echt waardeert wat ik allemaal doe voor haar en de dienst.
In feite wist ze dit wel al, maar het letterlijk horen was nodig om het te beseffen.

Een tas thee en een babbel later wist ik weer hoe mijn werkprioriteiten eruit zagen. Wat er eerst gedaan moest worden en waar ik wat mee mag wachten. Terug wat overzicht en controle in eigen handen en klaar om er weer tegenaan te gaan.

Trots op mezelf. Trots op mijn baas ;-).



The last weeks have been busy.
I've organised a Secret Santa at work, sent e-mails and booked a restaurant for our teambuilding, decorated christmass trees.
There were also some work-related changes.
No wonder I felt a bit odd the last few days.

Luckily I thought of looking at my emotion plan and to contact my therapist via e-mail.

When I feel a huge need of acknowledgement I know it's mostly due to a lack of overview and control.
I can't find overview and control by myself. I need help with this.
All I need to do is putting my ego aside and have the courage to say: "I did too much. I crossed my limits and I need help to sort out my head and to find an overview. Will you help me get my priorities right and bring me some rest?".

It doesn't have to be in those words. I'm more of a straight-to-the-point person.
I asked my boss to make some time for me.
We took a cup of tea, sat at the table and I told her: "My need for acknowledgement is too high which means I'm in need of overview and control. I've done too much the past weeks."

She nodded, acknowledging what I said, knowing perfectly what I meant. She had already thanked me a lot for my help, my presence and she told me a couple of times that she really appreciates what I do at work and for her. 
In fact, she already knew what I told her.

A cup of tea and a nice talk later I knew again where my priorities are. What to do first, what can wait a little bit. An overview and some control back in my hands. Ready to go for it.

Proud of myself. Proud of my boss :-).